مقاله عکس: اسوان ، منطقه مرزی مصر در حالت انتظار

استان مصر از اسوان در امتداد رودخانه نیل و مرزهای سودان واقع شده است. پایتخت آن ، شهر آسووان ، جنوبی ترین عمارت شهری در مصر است و این تمایز را دارد که در قیام سال 2011 ، هنگامی که بخش اعظم سایر کشورها در آشفتگی قرار گرفتند ، پایدار بماند.

معبد ابو سیمبل در استان اسوان

با این حال ، آسووان به سختی از مشکلات اقتصادی که مصر را تحت تأثیر قرار داده است فرار کرده است ، زیرا قیام به قانون رئیس جمهور دیرینه حسنی مبارک پایان داد. گردشگری ، منبع اصلی درآمد ، به دلیل ترس بیگانگان از بی ثباتی به دنبال برکناری مبارک ، به سرعت خشک شد و از آن زمان فقط علائم متوسطی از بهبود را نشان داده است. با بدتر شدن اوضاع ، شهر اسوان مدتهاست که از غفلت به دست دولت مرکزی رنج می برد ، وضعیتی که فقط در دوران پس از مباراک کمی بهبود یافته است. و تجارت مرزی مصر با سودان ، که اسوان از آن یک ذینفع بزرگ خواهد بود ، هرگز پتانسیل خود را درک نکرده است ، همانطور که توسط روابط متلاطم مصر و سعدی مانع شده است.

وضعیت ناگوار استان آسووان امروز تا حدودی به یک سیاست چند ساله که توسط رژیم مبارک دنبال می شود ، قابل توجه است ، که این حاشیه را به نفع توسعه-برخی از آنها می گویند توسعه بیش از حد-نادیده گرفته است. در ابتدا ، به نظر می رسید که رئیس جمهور فعلی مصر ، عبدالطاها السیسی ، این روند را ادامه خواهد داد. در طول مبارزات انتخاباتی خود ، Sisi به نظر نمی رسید که به جنوب سفر کند ، Aswan شامل آن شد. یک تماس ویدیویی به یک رویداد مبارزات انتخاباتی در Asyut میزان دسترسی وی را تشکیل می داد. با این حال ، هنگامی که SISI قدرت تثبیت کرد ، او شروع به علاقه به Aswan کرد. به عنوان مثال ، وی برای شرکت در دو کنفرانس جوانان با مضمون تبلیغاتی ، یکی در ژانویه سال 2017 و دیگری در مارس 2019 ، در شهر Aswan City بازدید کرد ، در این مرحله که Aswan به عنوان پایتخت جوانان آفریقایی معرفی شده بود.

یک قایق در نیل که دارای آرم کنفرانس جوانان آفریقایی و عرب است

شور و شوق تازه سیسی برای Aswan مزایای خاصی را به همراه داشت. بازدیدهای وی ، زمانی که برنامه ریزی و تأیید شده بود ، پیشرفت های زیرساخت های شهر را تسهیل می کرد. به عنوان مثال ، جاده فرودگاه ، تعمیرات اساسی بسیار مورد نیاز دریافت کرد.

با این حال ساکنان شهر اسوان با احتیاط باقی مانده اند. در مصاحبه ها ، آنها ابراز ترس کردند که سیسی ممکن است به طور یک جانبه تصمیم بگیرد زمین خود را به سرمایه گذاران خارجی از کشورهای خلیج فارس بفروشد. این همان کاری است که گفته می شود رئیس جمهور با بخش هایی از جزیره بولق در قاهره انجام داده است. به طور جداگانه ، وی حاکمیت را بر روی جزایر تیران و سانفر ، که در دریای سرخ واقع شده اند ، به عربستان سعودی منتقل کردند.

حداقل کنفرانس های جوانان فوق الذکر ، برخی از گردشگری را برای این شهر ایجاد می کند. از نظر تاریخی ، اقتصاد Aswan با توجه به ویرانه های نوبی و مصر باستان که چشم انداز آن را نشان می دهد و هوای گرم آن را در زمستان از بین می برد ، به گردشگری بین المللی اعتماد کرده است. تا پایان سال 2010 ، چهره های توریستی به اوج خود رسیده بودند. در آن سال حدود 442000 نفر از استان آسووان بازدید کردند. با این حال ، گردشگری پس از قیام سقوط کرد. براساس سوابق رسمی این فرمانداری ، 153،000 گردشگر در سال 2011 بازدید کردند ، رقمی که در سال 2012 به 137،000 کاهش یافت و در هر دو سال 2013 و 2014 به حدود 115،000 کاهش یافت. امروز ، هشت سال پس از برکناری مبارک ، جاذبه های مشهور Aswan ، مانند بازار اصلی گستردهو دهکده زیبا نوبی غرب سوهیل ، هنوز هم تعداد کمی از گردشگران را می بینند.

بازار Aswan ، که در زمان های بهتر با گردشگران شلوغ است

با بازدید تعداد کمی از گردشگران ، قایق های خالی در غار سوهیل لنگر انداخته می شوند

به گفته مردم Aswan ، کاهش شدید گردشگری باعث تنش های اجتماعی و سیاسی شده است. به طور معمول در فرمانداری چنین تنش هایی منجر به خشونت نمی شود. دو دلیل اصلی برای این وجود دارد. احزاب سیاسی - هم اسلامگرا و هم سکولار - تقریباً به همان اندازه حضور در اسوان ، از جمله سیتی اسوان ، مانند سایر مناطق مصر ، حضور در آسووان را حفظ نمی کنند. در عین حال ، فشار غالب اسلام در منطقه تصوف است که در برابر ایدئولوژی های سازش ناپذیر از هر نوع ستایش می کند.

با این حال ، در سالهای اخیر ، دو شیوع خشونت در مقیاس بزرگ رخ داده است. اولی یک بعد سیاسی مشخص داشت. در 14 آگوست 2013 ، همان روزی که نیروهای امنیتی در قاهره به دنبال عزیمت فقید رئیس جمهور از قدرت ، یک نشستن طرفدار مورسی را پراکنده کردند ، درگیری در آسوان بین پلیس و جمعیتی از افراد محلی که از آنچه اتفاق افتاده بود عصبانی شدند. در پایتخت.

در مورد دوم ، که در آوریل 2014 رخ داد ، آزار و اذیت یک زن مجدداً یک نفرت قومی بین دابودیا نوبی و قبایل عرب هلایهیا را به خود جلب کرد. در موارد قبلی که در آن هر یک از قبایل منطقه در حال ورود به سیستم بودند ، نگرانی مشترک از تأثیر افزایش یک تشدید بر گردشگری ، آنها و احزاب خارج را برانگیخت تا از خشونت شدید وحشت جلوگیری کند. با این حال ، با توجه به افزایش بخش گردشگری و همچنین حاشیه نشینی رژیم SISI از جامعه مدنی ، درگیری های سال 2014 بیش از یک هفته ادامه یافت. سرانجام ، رهبران محلی توانستند در مورد آتش بس بین این دو قبیله مذاکره کنند. در مدت ده روز ، در مجموع 25 نفر کشته و 40 زخمی شدند.

اگر کمبود گردشگران بین المللی بر اقتصاد تأثیر گذاشته و حتی باعث نزاع های اجتماعی شده است ، موقعیت استان اسوان در مرز با سودان چشم انداز حیرت انگیز را به وجود می آورد که می تواند به مقصدی برای افراد و کالاهایی که از همسایه جنوبی خود وارد مصر می شوند تبدیل شود. به یک معنا ، این اتفاق قبلاً رخ داده است. براساس برآوردهای مقاماتی که ترجیح می دهند ناشناس بمانند ، در سال 2018 حدود 2 میلیون سودانی برای ماه رمضان به مصر رفتند - اگرچه هنوز مشخص نیست که هر زمان در Aswan چه تعداد را گذراند.

با این حال ، تجارت مرزی ، به نوعی که باعث غنی سازی استان اسوان و تبدیل شدن شهر اسوان به یک قطب اقتصادی می شود ، همچنان در معرض مشاجره سیاسی قرار می گیرد. در واقع ، اگرچه اعلامیه های مشترک تناوبی از طرف مقامات عالی رتبه مصر و سودان نشان می دهد که هر دو کشور متعهد به تقویت روابط دو جانبه هستند ، اختلافات مختلف همچنان به همکاری ادامه می یابد.

یکی از این اختلافات مربوط به حاکمیت در منطقه معروف به مثلث حلیب است. مصر بخش منطقه ای از فرمانداری دریای سرخ را که از آن استوان در شرق استوار است ، در نظر می گیرد. منشأ اختلافات مربوط به تقسیم مصر و سودان به کشورهای جداگانه در اواسط قرن بیستم است. نه تنها تخریب در قلمرو به صورت دوره ای شعله ور می شود ، بلکه حتی در مواقع ساکت نسبی ، این مسئله مانع یک نزدیک شدن کامل مصر و سودان می شود.

مثلث Haliib مهمترین اختلافات مرزی مصر و سد است

یک اسپات اخیر ناشی از موضع سودان در حمایت از پروژه سد رنسانس بزرگ اتیوپی اتیوپی (GERD) در امتداد نیل است که مصر به عنوان یک تهدید مستقیم برای امنیت آب آن می داند. این اختلاف از چند طریق خود را نشان داده است. به عنوان مثال ، در سال 2013 مصر برای ورود به کشور ، به شهروندان سودان نیاز داشت تا ویزای مصر را درخواست و به دست آورند. این مخالف توافق نامه 2004 بود که به شهروندان هر دو کشور اجازه می داد تا با کارت شناسایی یا گذرنامه معتبر ، آزادانه سفر کنند. سودان در نوع خود پاسخ داد و اکنون مصریان قبل از ورود به سودان موظفند ویزا را بدست آورند.

در نهایت ، اختلافاتی مانند مواردی که در مورد مثلث حلیب و GERD مانع تلاش برای افزایش همکاری و تجارت اقتصادی بین مصر و سودان می شوند. بدون در نظر گرفتن روشهای بهبود یافته تجارت ، از همه احتمال این احتمال باقی خواهد ماند.

به عنوان مثال ، مورد عبور از مرزهای زمینی را در نظر بگیرید. در سال 2015 ، اولین گذرگاه از این دست بین مصر و سودان در قوستول (واقع در استان اسوان) افتتاح شد. این کاهش زمان سفر از هفده ساعت از طریق کشتی های نیل (بین بندر سد بالا در مصر و بندر Halfa در سودان) تا پنج ساعت است. Qustul به عنوان اولین از سه گذرگاه مرزی جدید از مرز بین دو کشور باز شد. دوم ، ارقین ، در سال 2017 توسط سودان افتتاح شد. هنوز هیچ حرفی در مورد سوم وجود ندارد. مقامات هر دو کشور در موارد متعددی اعلام کرده اند که گذرگاه های مرزی از زمین ، تجارت را احیا می کنند ، با برخی تخمین می زنند که سالانه ، این امر از یک میلیارد دلار کالا به 15 میلیارد دلار افزایش می یابد.

کامیون ها برای ورود به سودان در گذرگاه مرزی Qustul قرار گرفتند

هیچ چیز از این دست اتفاق نیفتاده است. مطمئناً ، کامیون های باری و گروه عجیب و غریب بازدید کنندگان از گذرگاه ها استفاده می کنند ، اما تقریباً تا حد پیش بینی نشده است. در واقع ، اسوان علی رغم سابقه خدمت به عنوان یک مرکز تجارت بین مصر و همسایگان جنوبی آن (نام آن از یک کلمه مصر باستان به معنی "بازار" گرفته شده است) ، در مراسم های اقتصادی گیر افتاده است.

در مورد مردم شهر آسوان ، به نظر می رسد که آیا این سؤال یکی از برنامه های توسعه پایدار دولت ، بازگشت گردشگران یا افزایش تجارت با سودان است ، انتظار طولانی است. و بسیاری نمی خواهند صبر کنند. در مصاحبه ها ، چندین جوان در سیتی آسووان اظهار داشتند که در صورت فرصتی به آنها مهاجرت می کنند.

این نشریه با پشتیبانی از شبکه تحقیقات محلی X-مرزی ، برنامه ای که توسط کمک های انگلیس از دولت انگلیس تأمین می شود ، تهیه شده است. نظرات بیان شده لزوماً منعکس کننده سیاست های رسمی دولت انگلیس نیست.

کارنگی در مورد مسائل مربوط به سیاست های عمومی مواضع نهادی نمی کند. نظرات ارائه شده در اینجا از نویسندگان (ها) است و لزوماً منعکس کننده نظرات کارنگی ، کارکنان آن یا معتمدان آن نیست.

نظرات

سیاست اظهار نظر

نظرات که شامل کراهت ، حملات شخصی یا سایر مطالب نامناسب است ، حذف می شوند. علاوه بر این ، مدخل هایی که امضا نشده اند یا حاوی "امضاهای" توسط شخصی غیر از نویسنده واقعی هستند ، حذف می شوند. سرانجام ، اقدامات لازم برای مسدود کردن کاربرانی که هر یک از استانداردهای ارسال ، شرایط استفاده ، سیاست های حفظ حریم خصوصی یا هر خط مشی دیگر حاکم بر این سایت را نقض می کنند ، انجام می شود. شما کاملاً مسئول محتوایی هستید که ارسال می کنید.< SPAN> این نشریه با پشتیبانی از شبکه تحقیقات محلی X-مرزی ، برنامه ای که توسط کمک های انگلیس از دولت انگلیس تأمین می شود ، تهیه شده است. نظرات بیان شده لزوماً منعکس کننده سیاست های رسمی دولت انگلیس نیست.