درک بازده از بودجه متقابل

در حالی که به عملکرد یک طرح صندوق متقابل نگاه می کنید ، نباید با بازگشت این طرح در انزوا هدایت شود. یک طرح ممکن است در دو سال گذشته 10 ٪ بازده سالانه ایجاد کند. اما پس از آن ، حتی شاخص های بازار در همین مدت به روش مشابه بالا می رفتند. کم کاری در یک بازار در حال سقوط ، یعنی هنگامی که NAV این طرح بیشتر از معیار خود (یا بازار) سقوط می کند ، زمانی است که باید سرمایه گذاری خود را مرور کنید.

باید بازده این طرح را در برابر بازده معیار خود مقایسه کرد. بهتر است از سرمایه گذاری در طرحی که به طور مداوم در مقایسه با معیار خود در طی یک دوره زمانی ، از نمونه کارها ، از آن استفاده می کند ، خلاص شوید. شناسایی زیر عملکرد در افق زمانی طولانی تر (همچنین عملکردهای خارج از کشور) مهم است.

علاوه بر این ، ممکن است ارزیابی "بازده متوسط" نیز در نظر بگیرد. حتی اگر یک طرح با حاشیه مناسبی از معیار خود بهتر عمل کند ، می تواند مجریان بهتری در گروه همسالان وجود داشته باشد. بازده میانگین گروه نشان می دهد که سرمایه گذاری فرد در برابر همسالان خود چقدر خوب (یا بد) است که در تصمیم گیری در مورد تغییر زمان سرمایه گذاری به مجریان بهتر کمک می کند.

ممکن است یک نمونه کارها بسیار کم یا بیش از حد متنوع باشد. حتی نسبت هزینه برخی از طرح هایی که می توان در آن نگه داشت در مقایسه با سایرین در همان گروه ممکن است زیاد باشد.

مهمتر از همه ، این بررسی در صورت هماهنگی سرمایه گذاری با اهداف وی ، به یک سرمایه گذار کمک می کند تا اعتبار خود را تأیید کند.

چند بار باید یک بررسی کنید

باید از وسوسه برای بررسی عملکرد صندوق هر بار که بازار سقوط کرد یا به میزان قابل توجهی افزایش یافت ، خودداری کرد. برای یک طرح عدالت با مدیریت فعال ، باید صبر داشته باشد و زمان معقول - بین 18 تا 24 ماه - را برای ایجاد بازده در نمونه کارها فراهم کند.

این بررسی ممکن است در مورد طرح های موضوعی یا بخشی بیشتر برجسته شود زیرا آنها بیشتر مستعد تغییر محیط اقتصادی هستند.

برای سرمایه گذاران مشترک توصیه می شود که یک لیست ساعت جداگانه از وجوه را تهیه کنند که به نظر می رسد معیار یا همسالان قابل مقایسه آنها را تحت تأثیر قرار می دهد. از این لیست ، باید به دنبال بهبود عملکرد در 2-3 چهارم بعدی باشید. یک عملکرد کم تحرک بیش از 3-4 چهارم ممکن است باعث تغییر سرمایه گذاری به سایر گزینه های بهتر شود. حتی باید دلیل عدم عملکرد را که ممکن است در تفسیر مدیر صندوق بیان شود ، بررسی کند. سهام اصلی در نمونه کارها یک طرح MF تغییر می کند و در کنار آن خطرات مرتبط را تغییر می دهد. یک عامل مهم معیارهای خطر است. اگر مشخصات ریسک صندوق بیشتر به سمت ریسک "بالا" بماند در حالی که بازده ها یکسان هستند یا انجام می دهند ، ممکن است توصیه شود از صندوق خارج شوید.

بنابراین ، بررسی بازده تنظیم شده در ریسک صندوق ، یعنی اقدامی برای یافتن میزان بازگشت سرمایه با توجه به سطح ریسک مرتبط با آن ، می تواند مفیدتر باشد.

به عنوان یک سرمایه گذار ، بازده بالا در ریسک پایین همیشه ارجح است. از این رو ، طرح های MF با بازده تنظیم شده با ریسک بالا بیشتر مورد بررسی قرار می گیرند. بازده های تنظیم شده در معرض خطر به خوبی توسط چندین آژانس رتبه بندی ضبط می شوند.

برندگان امروز ممکن است سال به سال با پیروزی ادامه ندهند. به عبارت دیگر ، بررسی عملکرد همانطور که در بالا ذکر شد ممکن است همیشه مثمر ثمر نباشد. علاوه بر این ، ردیابی و بررسی نمونه کارها یک طرح با بررسی نمونه کارها شخصی خود کاملاً متفاوت است. یک سرمایه گذار صندوق متقابل نباید خود را در مورد نمونه کارها یک صندوق نگران کند. این کار مدیر صندوق است.

مواظب باش

توجه داشته باشید که تخصیص کلی نمونه کارها را مختل نکنید ، در حالی که بازخرید واحدها از طرح های صندوق متقابل سهام عدالت ، زیرا درآمد حاصل از رستگاری باید در یک طرح سهام دیگر مجدداً مستقر شود که نیاز به انجام کل روند انتخاب طرح مناسب برای سرمایه گذاری دارد. سعی کنید سطح اصلی قرار گرفتن در معرض سهام را حفظ کنید ، مگر اینکه تخصیص شما نیاز به تغییر داشته باشد.

بررسی مکرر و ردیابی بازده صندوق های متقابل ممکن است شما را در تصمیم گیری های تحریک آمیز غیرقانونی وسوسه کند. اجازه ندهید که سقوط در NAVS شما را وسوسه کند تا SIPS یا بازخرید واحدها را از یک صندوق قطع کنید. هنگامی که بازار به طور شدید وجود دارد ، سعی کنید مبلغ جمع را سرمایه گذاری کنید. یک بررسی سالانه در مقایسه صندوق با معیار و همچنین با همسالان گروه مطمئناً کمک و توصیه خواهد کرد.

محاسبه بازده در واحدهای صندوق متقابل

روش های زیادی برای محاسبه بازده از سرمایه گذاری صندوق های متقابل وجود دارد. دو مورد از محبوب ترین روش ها بازده مطلق و بازده سالانه است.

بازده مطلق بازده مطلق افزایش ساده (یا کاهش) در سرمایه گذاری شما از نظر درصد است. زمان لازم برای این تغییر را در نظر نمی گیرد.

بنابراین اگر ارزش فعلی بازار سرمایه گذاری Rs باشد. 5،25،000 و مبلغ سرمایه گذاری شما Rs بود. 2،75،000 سپس بازده مطلق شما خواهد بود: [(5،25،000-2،75،000)/2،75،000] = 90. 9 ٪

توجه کنید که تاریخ سرمایه گذاری یا تاریخ رستگاری چقدر بی ربط است. در حالت ایده آل ، اگر تصدی سرمایه گذاری شما کمتر از 1 سال باشد ، باید از روش بازده مطلق استفاده کنید.

برای دوره های بیش از 1 سال ، شما نیاز به بازده سالانه دارید. این بدان معنی است که شما باید دریابید که نرخ بازده در سال چقدر است.

بازگرداندن سالانه نرخ رشد سالانه (CAGR) نرخ بازده را در یک دوره سرمایه گذاری اندازه گیری می کند. این یک نرخ صاف است زیرا رشد یک سرمایه گذاری را اندازه گیری می کند که گویی با نرخ پایدار رشد کرده است ، بر اساس سالانه مرکب.

CAGR = [(مقدار فعلی / مقدار آغاز) ^ (1 /# سالها)]-1

چگونه می توانم CAGR را با استفاده از رایانه پیدا کنم؟برای محاسبه CAGR ، از عملکرد XIRR در MS Excel استفاده کنید.

لطفاً به یاد داشته باشید که یک علامت منفی قرار دهید زیرا فرمول XIRR بازده جریان نقدی را محاسبه می کند. بنابراین برای یافتن بازده ، باید یک جریان نقدی و جریان نقدی وجود داشته باشد که باید با استفاده از علائم مثبت و منفی نشان داده شود.

وجوه مدیریت شده و بودجه منفعلانه مدیریت شده

وجوه مدیریت شده به طور فعال مواردی است که مدیر صندوق به طور فعال این وجوه را مدیریت می کند و طبق دستورالعمل های گسترده ای که در سند اطلاعاتی شمرده شده است ، سهام شرکت ها را خریداری می کند یا می فروشد. این صندوق ها از این شاخص تقلید نمی کنند بلکه براساس تحقیقات مدیر صندوق می خرید و می فروشند.

از طرف دیگر وجوه منفعل به ارائه بازده با تقلید از شاخصی مانند BSE یا Nifty می پردازد. کل صندوق شاخص پیروی از یک معیار خاص است و بنابراین به آنها وجوه مدیریت شده منفعل گفته می شود.

درک آلفاچگونه سهم مدیر صندوق را اندازه گیری می کند؟

اما چگونه می توانم سهم مدیر صندوق در عملکرد را اندازه گیری کنم؟این ما را به این سوال می رساند که دقیقاً چگونه می توانید سهم یک مدیر صندوق را در عملکرد اندازه گیری کنید؟آلفا عملکرد را به دلیل انتخاب سهام اندازه گیری می کند. این تفاوت بین بازدهی است که از یک صندوق با توجه به بتای آن انتظار دارید و بازدهی که در واقع ایجاد کرده است. اگر صندوق بیشتر از میزان پیش بینی بتا بازدهی داشته باشد، آلفای مثبت دارد و اگر کمتر از مقدار پیش بینی شده توسط بتا بازدهی داشته باشد، به این معنی است که صندوق دارای آلفای منفی است.

یک آلفای مثبت این است که به جای پذیرش بازده بازار، بازده اضافی برای ریسک کردن به شما تعلق می گیرد.

درک بتا

بتا نوسانات یک امنیت را نسبت به چیزی، معمولاً یک شاخص معیار، اندازه گیری می کند. بتای بزرگتر از یک به این معنی است که صندوق یا سهام نسبت به شاخص معیار نوسان بیشتری دارد، در حالی که بتای کمتر از یک به این معنی است که اوراق بهادار ناپایدارتر از شاخص است.

اگر بازار 10 درصد افزایش یابد، صندوق با بتای 1. 0 باید 10 درصد افزایش یابد و بالعکس. در حالی که انحراف استاندارد، نوسانات یک صندوق را با توجه به نابرابری بازده آن در یک دوره زمانی مشخص می کند، بتا، نوسانات یا ریسک یک صندوق را در مقایسه با شاخص یا معیار آن تعیین می کند.

بتا بر اساس مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای است که بیان می کند دو نوع ریسک در سرمایه گذاری در سهام وجود دارد: ریسک سیستماتیک و ریسک غیر سیستماتیک. ریسک سیستماتیک جزء لاینفک سرمایه گذاری در بازار است و نمی توان از آن اجتناب کرد. به عنوان مثال. ریسک ناشی از تورم و نرخ بهرهریسک غیر سیستماتیک برای یک شرکت منحصر به فرد است - می تواند با تنوع در شرکت ها تقلید شود. از آنجایی که ریسک غیر سیستماتیک را می توان متنوع کرد، سرمایه گذاران باید برای ریسک سیستماتیک که توسط بتا اندازه گیری می شود، جبران شود.

درک انحراف استاندارد

معمولاً با حرف σ نشان داده می شود، انحراف استاندارد به عنوان جذر واریانس تعریف می شود.

اساساً به عنوان معیار عدم قطعیت عمل می کند. اوراق بهادار ناپایدار که دارای انحراف استاندارد بالاتری هستند نیز ریسک بالاتری در نظر گرفته می شوند زیرا عملکرد آنها ممکن است به سرعت در هر جهت و در هر لحظه تغییر کند.

بنابراین، انحراف استاندارد یک صندوق، این ریسک را با اندازه گیری میزان نوسانات صندوق در رابطه با میانگین بازده آن، یعنی میانگین بازده یک صندوق در یک دوره، اندازه گیری می کند.

به عنوان مثال ، صندوق ای که دارای بازده چهار ساله ثابت 3 ٪ است ، میانگین یا میانگین 3 ٪ خواهد بود. انحراف استاندارد برای این صندوق پس از آن صفر خواهد بود زیرا بازده صندوق در هر سال معین با میانگین چهار سال آن 3 ٪ تفاوت ندارد.

انحراف استاندارد مجموعه ای از داده ها چگونگی "پخش" مجموعه داده ها را اندازه گیری می کند. به عبارت دیگر ، به شما می گوید که آیا همه موارد داده نزدیک به میانگین است یا اینکه آنها "در همه جا" هستند.

آنچه شما باید از این امر استفاده کنید این است که صندوق با انحراف استاندارد پایین تر بهینه تر خواهد بود زیرا برای ریسک به دست آمده ، بازده دریافت شده را به حداکثر می رساند.

تصور کنید که شما بین دو سهام انتخابی دارید: سهام یک تاریخی 5 ٪ با انحراف استاندارد 10 ٪ باز می گردد ، در حالی که سهام B 6 ٪ باز می گردد و یک انحراف استاندارد 20 ٪ دارد ، به نظر شما کدام یک خطرناک تر است؟

سهام A پتانسیل کسب 10 ٪ بیشتر از بازده مورد انتظار را دارد ، اما به همان اندازه احتمالاً 10 ٪ کمتر از بازده مورد انتظار درآمد دارد. به همین ترتیب سهام B می تواند تا 20 ٪ متفاوت باشد.